Drzewo diabelskiego czaru

 Wierzba jest gatunkiem obejmującym ponad 300 gatunków drzew i krzewów. W Polsce rośnie 28 gatunków wierzb i niezliczona liczba odmian, hybryd i mieszańców, porastających miedze, pola, obejścia domostw, lasy i miasta.

 Najczęściej spotykana jest wierzba biała, dorastająca do 25 metrów wysokości. Częściej jednak kojarzona i widziana jest jako ogłowiony pień z szaloną ''fryzurą'', która jest wytworzona przez bujnie rosnące we wszystkie strony witki.

 Wierzba od wieków rozbudza fantazje. W kulturze ludowej wierzba często jest postrzegana jako drzewo diabła. Wiele wskazuje jednak na to, że skojarzenia wierzby z ciemnymi mocami były obecne na naszych ziemiach na długo przed chrześcijaństwem. Świadczą o tym jej związki z zaświatami, poezją i płodnością. Wiele wskazuje na to, że tak jak Perun miał swe święte dęby, tak też swe magiczne wierzby miał jego mitologiczny oponent, Weles. Co więcej, z wierzbowych gałęzi czarownice wykonywały swe latające miotły. Wiele przemawia zatem za tym, że spośród całego polskiego drzewostanu to właśnie wierzba w największym stopniu poślubiona została siłom nieczystym.

 Za to w Rumunii, gdy panny okazywały się brzemienne, a pana młodego jakoś nie było widać ani słychać, najstarsze kobiety ze wsi prowadziły markotne dziewczę pod wierzby płaczące i dokonywały zaślubin ciężarnej… z wierzbą. Pleciono wówczas pannie warkocze niewieście, wkładano im na głowy chustki i, obchodząc je dookoła, trzy razy powtarzano zaklęcie: ''Służebnico Pańska, poślub tę wierzbę!''... I już. Dziewczę odzyskiwało dobre imię, dzieciątko nie było już bękartem i wszystko było znowu w porządku.

 Jakby tych paradoksów było mało, wierzba symbolizuje również zmartwychwstanie, bowiem jako pierwsza pokrywa się na wiosnę soczystymi, zielonymi liśćmi i puszystymi baziami, przez co stanowi niezaprzeczalny dowód na to, że nadchodzi wiosna.

Drzewo we śnie

  W wielu kulturach i religiach symbol drzewa odwołuje się do odrodzenia, początku czegoś nowego. Również większość senników sugeruje, że drzewo widziane we śnie zapowiada poprawę egzystencji oraz powrót do zdrowia. Jednak interpretacja tego motywu jest naprawdę bardzo szeroka.

 Trzeba wiedzieć, że nawet najdrobniejszy detal może odmienić przekaz zawarty we śnie. Właśnie z tego powodu, przed przystąpieniem do interpretacji, warto przypomnieć sobie możliwie najwięcej detali. Drzewo było zielone i kwitnące? A może uschnięte lub połamane? We śnie pojawiło się drzewo liściaste czy iglaste? Każdy z tych detali może okazać się niezwykle istotny.

 Sen, w którym widzimy samotne drzewo, jest określeniem stanu naszej równowagi fizycznej i psychicznej. Jeżeli jest ono ładne, zdrowe, młode lub kwitnące, to sen ma pozytywne znaczenie i odzwierciedla dobrą kondycję śniącego. Uschnięte, umierające drzewo bez liści jest z kolei symbolem przeciwnym i oznacza pogorszenie stanu zdrowia, chorobę.

 Sen o rąbaniu drzewa na opał wydaje się być ostrzeżeniem, ale to tylko pozory. W rzeczywistości to pozytywny symbol, który wskazuje na powodzenie podejmowanych przez ciebie wysiłków. Ale już drzewo stojące w płomieniach wydaje się być wyjątkowo złowieszczym symbolem, który nie wzbudza pozytywnych skojarzeń. Sennik wskazuje, że płonące drzewo przepowiada problemy rodzinne. Osoba śniąca niebawem wda się w kłótnię z domownikami, efektem czego może być wyraźne rozluźnienie więzów łączących rodzinę. Jeżeli we śnie to osoba śniąca podpala drzewo, czeka ją żałoba.

Siła dębu

 

 Według wierzeń ludów dąb był symbolem siły, potęgi oraz trwałości. W nim dawni mieszkańcy Śródziemnomorza widzieli ojca drzew, potężnego samotnika utożsamianego z męską siłą i wytrwałością. I tak jak delikatne i wiotkie brzozy były przypisane kobietom, tak potężne dęby kojarzono z mężczyznami.

 Drzewo dębu stało się też symbolem naszego kraju. Według ludowych wierzeń, gdy Polska przyjęła chrzest, otrzymała od Stwórcy swego Anioła Stróża. Wręczył on wówczas księciu Mieszkowi I żołądź dębu, wyjaśniając, iż będzie to drzewo wyjątkowe dla Polaków, szczególne dla całych pokoleń. Jest to historia naszego dębu: Bartka.

 Motyw żołędzi i gałązek dębu występuje w herbach królewskich i rycerskich od średniowiecza. Zresztą losy królów i dębów splatają się w legendach i ludowych podaniach. Mocne, niezwykle trwałe drewno, olbrzymie rozmiary oraz długowieczność dębów działały na wyobraźnię nie tylko ludowych bajarzy, ale i największych literatów.

 W drzewoterapii wierzy się, że dąb potrafi wzmocnić pozytywne cechy charakteru i rozwinąć mądrość wewnętrzną. Poprawia koncentrację, kondycję i krążenie krwi, chroni też przed zniechęceniem i pomaga w chwilach zwątpienia.