Romantyczne brzozy na stałe wpisały się w Polski krajobraz, stanowiąc jedno z najbardziej rozpoznawalnych rodzimych drzew. Od wieków uchodzi za drzewo, które symbolizuje życie i śmierć; początek i koniec.
Brzozowymi rózgami przepędzano duchy starego roku, by nowy mógł się bezpiecznie narodzić. Drzewo to uważano za oś świata, tym samym gaje brzozowe były święte i nietykalne. W wielu kulturach północy brzozowym drewnem rozpalano w chatach ''nowy ogień'' na początku nowego roku.
Do tego drzewa przytula się też największa liczba zwolenników drzewoterapii. Wierzą, że przytulanie do jej białej kory przynosi im spokój i równowagę. Również na sklepowych półkach coraz częściej możemy spotkać oskołę, czyli sok z brzozy bądź ksylitol, czyli cukier pozyskiwany z jej kory. Ile jeszcze dobra skryła w niej matka natura?
Brzoza chroni, uspokaja, wzmacnia zdrowie i dodaje sił. Osoby cierpiące na depresję powinny jak najczęściej przebywać w brzozowych gajach, które pozwalają im odzyskać wiarę w siebie i dostrzec jaśniejsze strony życia. Jest też jest doskonałym przyjacielem twórców, gdyż wzmacnia intuicję i kreatywność, pomaga w podejmowaniu decyzji i zachęca do podejmowania nowych wyzwań.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz